|
Langdurige uitrekking van collageen vezels kan echter tot vervorming leiden. Bij een overmatige spanning kunnen ze zelfs scheuren. In beide gevallen herstelt het bindweefsel zich niet tot de oorspronkelijke toestand. De helften van de rechte buikspier blijven enigszins uitwijken. Deze toestand noemt men diastase. De ontstaan van een diastase wordt bevorderd door onder meer een grote gewichtstoename tijdens de zwangerschap, een tweelingzwangerschap, enz. Ongeveer 3 op 10 vrouwen die voor de eerste keer zwanger zijn, hebben een lichte diastase. Naarmate een vrouw meerdere kinderen gekregen heeft, neemt ook haar kans op een diastase toe en is deze vaak ook groter. Men kan op de volgende wijze controleren of men een diastase heeft : • leg u op de rug op de grond, de benen opgetrokken, de armen langs het lichaam • hef het hoofd op in de richting van de knieën • Het langgerekte bultje dat op de buik verschijnt, is de diathese (soms verschijnt dit pas als men ook de schouders tracht op te lichten). Sommige vrouwen menen dat deze bult een buikspier is die ze door de buikspieroefeningen flink verstevigd hebben. In feite is het het uitgerekte bindweefsel dat bij het aanspannen van de spieren tussen de helften van de rechte buikspier opgestulpt wordt. Het herstel van de diastase na de zwangerschap kan ingeschat worden aan de hand van de omvang: • Een lichte diastase (± 5 cm lang, 1 cm breed) herstelt doorgaans spontaan wanneer de rechte buikspieren dank zij de postnatale oefeningen hun normale trekkracht herwonnen hebben. • Een middelmatige diastase (tot 10 cm lang, 2 cm breed) herstelt zich niet helemaal. Buikspieroefeningen kunnen mogelijke klachten echter helpen vermijden. • Een ernstige diastase (langer dan 10 cm en breder dan 2 cm) herstelt zich niet meer en moet chirurgisch gecorrigeerd worden. Zulk een diastase kan men vergelijken met een navelbreuk. Problemen bij drukverhogingen in de buik kunnen niet meer opgevangen worden, zelfs niet door stevig getrainde buikspieren.
|